Pff wat een dag...

Sommige mensen zul je wel helemaal nooit voor één klein deeltje begrijpen. Sommige mensen zijn zo ontzettend typisch, daar snapt echt niemand wat van. Misschien snappen ze zichzelf wel niet eens. Jammer alleen dat anderen daar de dupe van worden, dat onschuldige human beings het onderspit delven daardoor. Pfff wat een dag...

snotkop..

Leuk hoor zo'n groentehapje!

Leuk hoor, hapjes geven, maar wat geeft het een troep. Vieze washandjes van het snoetenpoetsen, vieze slabben van het knoeien, vieze kinderstoel van de vieze handjes, vieze spuugdoeken van het vegen en spugen, vies boxkleed van het spugen, vies bed van het spugen, en allemaal ORANJE, van de worteltjes. En laat dat nou net van die vlekken geven die er niet uit gaan!

Dus ik ben hard bezig geweest met bleken van de spullen die wit behoren te zijn en de spullen met een kleurtje zijn helaas verloren gegaan, tenzij iemand nog een tip heeft. Ik heb al prewash geprobeerd en daarna wassen, maar helaas dat mocht niet baten. Gelukkig heeft het bleken wel gewerkt, maar dat heeft als nadeel dat mijn handen nu stinken! Juk! En wassen met zout helpt wel iets, maar niet veel, dus nu zit ik de komende dagen met chloorhanden :( Ach ja, je moet wat voor je meisje over hebben :)

Heerlijk genieten!

Lang lang geleden bestond er iets als een blog dat veel beschreven werd. Alleen er is nu een kindje geboren en dar slokt een hoop tijd op. Gelukkig is het een heel lief kindje en ben ik reuze trots en megaverliefd op haar!


Nooit geweten dat moedergevoelens zo diep gingen! Wat een liefde kun je hebben voor zo'n klein hummeltje en wat een vreugde als ze naar je lacht en met je praat! Heerlijk genieten van onze kleine meid :D




Op het werk gaat alles zijn gangetje en ik ben blij dat ik maar twee-en-een-halve dag werk, want dan is mijn werkenergie ook op en wil ik ook graag weer alle tijd en aandacht besteden aan ons wereldwondertje.


Manlief is ook een dag in de week thuis bij ons lieve schatteke en dat vind hij ook erg fijn, gezellig en relaxed. Helemaal genieten en lekker rondhobbelen met Fen en leuke dingen doen, en soms minder leuke dingen (huishouden enzo moet ook allemaal gebeuren helaas). Maar ik vind het prachtig! De liefste twee mensen op aarde die het samen gezellig en leuk hebben. Mijn twee schatten. Wat is het leven toch mooi!

mijn trots! 2

druk en ziek

Tjonge.. ziek zijn is niet fijn.. ben nu al sinds ik ben begonnen met werken erg brak. Eerste week met kinderen resulteerde in verkoudheid en moeheid, tweede week met kinderen resulteerde in het voorgaande met daarbij een oogontsteking en volgens mij is mijn andere oog ook druk bezig ontstoken te raken. niet echt fijn dus..

qua drukte veel werk.. nieuwe klas die ik helemaal van de grond af moet inrichten en opbouwen. Kindje neemt veel tijd in beslag, leuke tijd :) maar wel tijd. En daarnaast nog huishouden. Tja, ik zeg niet dat ik de enige ben, maar het is wel druk, vooral omdat die nieuwe klas extra vrije dagen opslokt.. waardoor mij meisje dan weer bij oma is... heb haar liever thuis.... life's though

BAH!

Ik ben zo dom, zeg maar stom! Ik heb de verkeerde postcode opgegeven voor een pakketje, heb twee cijfers omgedraaid in mijn mail en nu ligt het pakketje in Almere en niet in Aalsmeer.. GRRRR! En ze kunnen het niet nog eens opsturen. Bah, moet ik het daar op komen halen zegt miep van de TNT. Ja ga voor me lol een uur rijden en een uur terug... pff... ik ben boos, bah bah bah! Ik moest morgen nog maar even na 2-en terugbellen over wat er met het pakketje gebeurd. Want de postcode bestaat niet in Almere.. Duh, het is ook in Aalsmeer.. maar dan net even een andere postcode.. OWWWWWW! hier had ik nou net geen zin in! Gek?

Stomme is dat ze het pakket niet kan doorsturen naar mij, maar dit staat op de site, spreken ze nu zichzelf tegen of niet?

"Als we een fout maken, doen we er alles aan die meteen weer goed te maken. Het kan dus gebeuren dat uw postbode aanbelt om verkeerd bezorgde post terug te vragen."

BAH! BAH! BAH!

Het zit er bijna op...

Helaas.. bijna is de vrije tijd op.. maar niet getreurd, ik ben alsnog 4 dagen in de week vrij :) Maandag 21 januari is het zover, dan ga ik weer aan de bak. Es kijken hoe het met mijn andere kinders gesteld is. Het begint al zo ernstig te worden dat ik van de week moest bedenken wie ik ook al weer tegen kwam uit mijn klas.. hoe heet ie nou ook alweer. Ooooooh ernstig!

Mijn trots!

Vandaag zijn we lekker wezen wandelen, bij gebrek aan bos, maar in een parkje van ongeveer 30 bij 30 meter... tja.. je moet wat, maar het was er wel errug mooi! Indruk volgt hieronder. En allereerst even een plaatje van mij en mijn grote trots, want wat doet ze het goed!

zeur zeur...

Ik kreeg commentaar, ik zou niets meer op mijn blog zetten, maar ja wat wil je ook, het belangrijkste is nu Fenna! Overigens kwam het commentaar van iemand die een jáár niets had geblogt! Nee, ik noem geen namen :P

Ik voel me goed! Heb vandaag weer lekker in het huis op en neer gelopen met wasjes en heb bedjes verschoond, wel 3! Huh, we hebben er toch maar twee?? Ja, maar ook de kinderwagen wordt regelmatig beslapen, dus ook die krijgt dan een nieuw lakentje, hoeslakentje en hydrofieldoek, want ook hier wordt hard gespuugd :). Ja wij redden ons wel hoor in 'Huize Van Dillewijn'!

Circle Percussion

Gisteren zijn we naar een voorstelling geweest van Circle Percussion. Dat was echt Genieten, met een hoofdletter 'G'. Nou ben ik al een fan van drums, maar nog meer van Afrikaanse drums en dergelijk soortige instrumenten. Dit vijftal wist me van het begin tot het einde te boeien met hun ritmes, grapjes en uitbundige gemep op de trommels. Steeds weer kwamen er nieuwe trommels ten tonele en was er weer een ander geluid te horen. Twee van de meest indrukwekkende trommels waren hele grote trommels van ongeveer 2 en 3 meter doorsnede.

Wat een geluid kwam er van dat podium af zeg! Geweldig, wat een muzikale talenten zijn die vijf mannen. Wat een ritmegevoel en wat een show! Voor een impressie wat plaatjes:

Voor een indruk van wat voor geluid daaruit voortkomt kijk dan hier

Verlof

Vandaag is mijn verlof ingegaan. Een weekje eerder dan gepland, maar toch wel erg nodig. Wat is het ineens zwaar geworden. Het werken was echt teveel. Nu maar lekker thuis aan de slag, op mijn eigen tempo en leker dingetjes regelen voor de babykamer, de bevalling, wat huishoudelijke dingen doen en natuurlijk wordt er ook aan nesteldrang gedaan haha. Daar is helaas niet aan te ontkomen. En 's middags? Dan doe ik gewoon lekker een dutje. Lekker bijkomen voordat Jeroen thuiskomt, zodat hij ook nog wat aan me heeft 's avonds en zodat ik lekker kan koken zonder dat ik last heb van mijn bekken, rug of vermoeidheid.

Dat is zo'n beetje mijn nieuwe dagindeling.. Ach ik vermaak me wel hoor! Ik heb genoeg te doen :)

Nog maar twee weken werken

Oftewel nog maar 6 dagen werken! Dat klinkt best raar. Maar ik heb er inmiddels al zo naar toegeleefd dat die 6 dagen toch nog best lang lijken. Door de reacties van anderen ('zo dat is al snel he?' of 'wat gaat de tijd hard!') blijf ik me steeds bedenken dat het niet zo lang meer duurt.

Ondertussen groeit mijn buik door en hij zit steeds meer in de weg. Vooral bij het bukken, schoenen aandoen, veters strikken en slapen is het nu erg lastig om dit te doen zoals je dat normaal ook zou doen. Vooral 's avonds is geen van dit alles nog te doen. Ja, slapen wel gelukkig, maar bij het slapen moet ik wel steeds afwachten of het liggen fijn is... Maar ach als dat het enige is :)

Ook weer even een up-to-date foto van mijn buik hier... schrik niet!

Werken met een beeb in je buik

Kinderen zijn zo sweet. Ik kan/mag niet meer het kleuterbuitenhok inruimen. De karren en fietsen wegen gewoon te veel. Dus is er een drietal kinderen van groep 7 die mij elke dinsdag komen helpen met het inruimen van de berging. Mijn kleuters begonnen zich af te vragen waarom die kids ons komen helpen. Dus ik leg, aan de nieuwe kinderen die nog niet weten dat ik zwanger ben, uit waarom. Waarop één mannetje van nog net geen 4 vraagt: zit die baby dan in jouw buik, hier? en wijst naar mijn buik. Waarop hij mijn shirt omhoog trekt en op mijn buik begint te duwen om te voelen of dat babietje er echt wel zit :) Hij legt daarna zijn oor op mijn buik om te luisteren of hij ook te horen is. Daarna kijkt hij weer omhoog en zegt: 'hij klotst!'

Kinderen zijn zo schattig.

De volgende dag komt het gesprek weer op de baby en vraagt een ander mannetje van 4: als je je hand op de buik legt, dan voel je hem schoppen toch? Waarop ik zeg: dat kan, ja! Dus hij legt zijn handje op mijn buik om te voelen. Hij voelt niets en ik zie de teleurstelling op zijn gezichtje. Ik zeg, ik denk dat hij nu aan het slapen is. Waarop hij reageert: Misschien is hij wel aan het eten! En zijn hele gezicht lacht van oor tot oor.

Kinderen zijn wonderlijk! Ze verwonderen zich en zorgen ervoor dat mensen zich verwonderen. Mooi toch!?

27!

Nog maar 13 weken te gaan! Het gaat nu toch echt wel hard! Vandaag hebben we een nieuwe aanwinst voor de babykamer gekocht :D En er zijn weer nieuwe buikfoto's gemaakt. Die worden elke week trouw gemaakt.

Trippel trappel trippel trap!

De hele dag, de hele dag, ja echt de hele dag is ons kleintje aan het schoppen, slaan, stunten en draaien. Soms tot mijn ribben gekneusd lijken te zijn. De kleine slaat aan de ene kant van mijn buik en trapt aan de andere kant van mijn buik in mijn ribben. Het is echt leuk, interessant, fijn en soms pijnlijk tegelijk! Maar het is altijd fijn om te weten dat 'ie' het nog doet. Grappig.

De voorspellingen beginnen trouwens uiteen te lopen. Eerst zei iedereen, maar dan ook iedereen dat het een jongen zou worden, maar hubbie's nichtje was ervan overtuigd dat het een meisje zou worden, net als mijn schoonmoeder laatst overigens die van mening lijkt te zijn veranderd haha. De speculaties van het waarom zijn echt op te gillen! De bakerpraatjes zijn me geloof ik bijna allemaal wel om de oren gevlogen: Je draagt rond, dus wordt het een meisje. O, schopt het veel, dan wordt het een meisje. Er zijn tot nu toe alleen maar meiden als nageslacht van de familie geboren, dus wordt het een meisje. En om dezelfde reden: het wordt dus een jongen.

Soms wordt je er knetter van, andere keren moet ik er om lachen.

Oh ja, het is waar! Mensen moeten aan je buik zitten als ze zien dat je zwanger bent. Snappen jullie het dan niet???? Tis mijn buik!!! Mine, my own!! Afblijven dus, ik ga toch ook niet aan jouw buik zitten? Of schijnt een zwangerschap iedereen het recht te geven om aan je buik te komen? Is het zo dat wanneer je zwanger bent dat je lichaam dan niet meer van jezelf is, maar dat het van een ieder is die blij is met je zwangerschap? Ik vind het raar? Wie heeft zoiets verzonnen?

Lief kleintje

Reni & Elise - Ik zal er voor jou zijn

Ik zal er voor jou zijn
Kindje, jij hoort bij mij
Ik wil dat je weet dat je veilig bent
en dat je altijd beschermd zult zijn
Ik bid echt dat God in jou
Zijn plannen voltooien zal
Hij wil zich aan jou openbaren
omdat Hij zoveel van je houdt.

Verse 1
Jij bent door God zo uniek geschapen
Heel jou wezen is door Hem bedacht
En telkens voordat wij gaan slapen
Dan bidden wij heel zacht
Dat je dromen zult dromen die God je geeft
Zodat je Hem echt kennen zal
Wees gerust mijn kind,
je wordt door Hem bemind
Hij blijft altijd heel dicht bij jou.

Chorus

Verse 2
En wees niet bang dat je zult falen
Jij bent groot in Gods koninkrijk
Want ook jij hebt speciale gaven
Waarmee je zegen van God verspreid
Iedere keer als ik je geluidjes hoor
En ‘k zie de lach op je gezicht
Ervaar ik telkens weer; ‘dit wonder van de Heer
Is echt gewild in ons gezin’.

Bridge
Ik ben er voor jou in al jouw moeite en verdriet
Wanneer je op je eigen benen moet gaan staan
En weet dan heel diep in je hart dat ik altijd voor jou kies
Jij bent gewild vanaf het begin
Ik ben nooit ver bij jou vandaan.

Ik zal er voor jou zijn …

Tekst: Reni en Elisa Krijgsman
Muziek: Elisa Krijgsman
© 1998 RELI Music Productions.

Alweer 21,5 weken

Wat gaat de tijd hard! Nu is het aftellen en niet meer optellen haha. Grappig... nog 18,5 week te gaan.

Had ik al verteld dat we een maxicosi hebben? En een babydekentje (bedankt mam!), beddengoed, slabbetjes, spuugdoekjes, een speentje en nog wat meer leuk spul!

Blaasprobleem

De kleine is al een paar dagen lekker aan het ronspartelen in mijn buik en heeft een favoriet stamp-plekje gevonden: mijn blaas. Niet erg fijn, want ik loop nu al drie dagen met krampen in mijn onderbuik en een drukkende blaas. Ik ren steeds naar de wc wanneer ik weer een por krijg, want voor je gevoel sta je dan op knappen, terwijl dat lang niet zo hoeft te zijn. Kunnen ook net zo goed maar een paar druppels uit komen.

Vandaag bij de verloskundige alleen maar goede berichten gehoord. Dat was weer even leuk. Het gaat allemaal nog steeds volgens het boekje en niets raars. De harde buiken die ik had zijn zo goed als verdwenen. Gelukkig. Mijn bloeddruk is mooi laag, mijn buik groeit goed, de kleine groeit nog beter, loopt zelfs een weekje voor en heeft dus een groeispurt. Het hartje klonk erg goed, opgewekt en de verloskundige noemde de beeb zelfs een druktemaker haha. De kleine is dus lekker aanwezig, wat we al dachten... want trappen doet het ook al 3 weken en dat wordt alleen maar meer en meer en beter voelbaar... elke dag geniet ik van de kleine en hubbie ook.

Vanmiddag zat ik op een stoel en had ik een bobbel aan een kant van mijn buik, echt grappig. Zou dat het hoofdje zijn geweest? Of misschien de billen? Wie zal het zeggen... Leuk al die ontwikkelingen :D

Buik

Afgelopen donderdag 20 weken. En dat zag er zo uit: